نمى‌خورد. البته آن هم خيانت بود كه نفت را بدهند اسلحه بخرند- اسلحه‌اى كه به درد ما نمى‌خورد ... لكن مسأله اين بود كه هم عوض را آنها بردند هم معوض را! هر دو توى جيب آنها بود. آنكه بايد در اينجا اگر بخواهد پايگاه درست كند و بر خلاف همه موازين دنيا بخواهد پايگاه درست كند بايد ميليونها، بيليونها دلار به ما بدهد تا اجازه بدهيم كه در اينجا يك پايگاه درست كند، او نفت ما را برد و پايگاه درست كرد! خيانتهاى اينها اين طور بود. ما نمى‌توانيم خيانتهاى اينها را بشمريم. خداى تبارك و تعالى احاطه دارد. و بعدها هم كم كم اشخاصى كه مطلع بر اين مسائل هستند، و بر همه مسائل هم مطلع نيستند، بعدها هم كم كم كشف خواهد شد. در هر صورت تا اينجا رسيده است. و الآن پريشانى زيادى در اين مملكت به واسطه خيانتهايى كه اينها كردند هست. ارتش ما را غير ملى و متكى بر غير تربيت كردند. اقتصاد ما را بكلى شكست دادند. و ما الآن در همه چيز محتاج [يم‌] به اينكه از خارج بياوريم. در صورتى كه مملكت ما اگر يك استانش درست كشت مى‌شد، براى همه ما كفايت مى‌كرد. ما صادركننده بوديم، و امروز همه چيزها را احتياج به خارج داريم. دامدارى ما را از بين بردند. مراتع ما را، مراتع بسيار غنى ما را- كه وقتى آمده بودند از طرف ملكه انگلستان، اين طور كه نقل كردند، براى مطالعه آن مراتعى كه بنا بود به او بدهد، گفته بودند غنى ترين مراتع دنياست براى دامدارى- اين را دادند به ديگران. مراتع ما را «ملى» كردند يعنى از دست ملت گرفتند و دادند به اجانب! جنگلهاى ما را «ملى» كردند و آنها را دادند به اجانب. اگر كسى بخواهد آن جنايات و خياناتى كه اين سلسله كردند، و خصوصاً اين دومى [محمد رضا شاه‌]، اين جنايات و خياناتى كه اين شخص بر ملت ما كرد بخواهد بنويسد و بگويد، طولانى خواهد بود. و من اميدوارم كه مطلعين، آنهايى كه اطلاع بر اين مسائل دارند، و كسى نداريم كه به همه مسائل مطلع باشد، آن مقدارى كه مطلع هستند، اميدوارم كه بنويسند و بگويند تا دنيا بداند ما چه ابتلايى داشتيم. و الحمد للَّه امروز دست آنها و دست اربابهايشان كوتاه شده است، و اميدها [يشان‌] هم بايد بريده شود. نبايد خيال كنند كه اگر چنانچه يك قدرى سستى پيدا شد، ما باز خواهيم آمد. خير در ايران ديگر سستى پيدا نمى‌شود. ملت ما بيدار است و