است كه در شيعه امير المؤمنين از اول پيدايش اسلام تا كنون بوده است. اسلام با حماسه شيعه هميشه مقارن بوده است. در صدر اسلام امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- بزرگمرد اسلام، بزرگمرد دنيا، با مجاهدات بزرگ خود اسلام را رشد داد؛ اسلام را شكوفا كرد. امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- با شيعه بزرگوار خود در جنگهاى بزرگ اسلام پيشقدم بود. اولاد طاهرين او مثل سيد الشهداء- سلام اللَّه عليه- كه قيام و نهضت كرد و خون خود را در راه اسلام داد، يا ساير ائمه ما كه در پشت پرده تقيه، اسلام را ترويج و قرآن را تأييد كردند؛ پس از آنها تنها طايفه‌اى كه با جباران و با ديكتاتورهاى عصر مقابله و معارضه كردند، همين شيعيان على- عليه السلام- بود. قيامهاى پى در پى تا عصرهاى اخير، باز شيعيان على- عليه السلام- بودند كه مقابل جباران ايستادند و قيام كردند. در عصر ما هم شما شيعيان بزرگ اسلام تنها طايفه‌اى هستيد كه در مقابل ديكتاتورها و در مقابل ابرقدرتها ايستاديد و با مشت خود و با مشت فشرده خود بر تانكها و توپها غلبه كرديد. اسلام به واسطه طايفه شيعه زنده است. قيامهاى پى در پى شيعه على- عليه السلام- اسلام را زنده كرده است.

ماهيت قيام‌

اين قيامى كه از ١٥ خرداد شروع شد و تا كنون باقى است- و اميد است باقى باشد تا همه اهداف اسلام جامه عمل بپوشد- قيامى اسلامى است؛ قيامى ايمانى است؛ پيرو هيچ قيامى نيست. همه مى‌دانيم كه ١٥ خرداد مبدأ عطفى بود در تاريخ؛ نه پيرو نهضتهاى ديگر، قيامهاى ديگر. اين شعار بايد محفوظ باشد كه اين قيام «قيام ملى» نيست، اين قيام «قيام قرآنى» است، اين قيام «قيام اسلامى» است. يك ملت ضعيفى كه هيچ نداشت، در مقابل ابرقدرتها و در مقابل اين قدرت شيطانى، كه همه چيز داشتند و تا دندان مسلح بودند [غالب شدند]، به قوه مليت نمى‌تواند غلبه كند؛ ملتى كه غلبه كرد براى اينكه شهادت آرزوى او بود. بعض جوانهاى من از من شهادت را طلب مى‌كردند و مرا قسم مى‌دادند كه دعا كن كه شهيد بشويم. زنهايى كه جوانهاى خودشان را دادند، افتخار بر اين‌