من از شما ملت ايران و از شما قميها بايد تشكر كنم كه در اين قيام يكى دو ساله اخير تمام نقشه‌هاى آنها را [نقش‌] بر آب كرديد و عمال استعمار را از مملكت خودتان رانديد، و بقيه‌اى كه مانده‌اند اينها هم خواهند رانده شد. دست استعمار را كوتاه كرديد؛ منفعت خواهان را، چپاولگران بين المللى را، دستشان را قطع كرديد. خون داديد، جوان داديد لكن خون و جوان شما به نفع اسلام و براى اسلام بود. اسلام عزيزتر از آن است كه ما خوف داشته باشيم كه خونمان يا جوانانمان در راه او شهيد شود. اسلام شهيدان زياد داشته است. امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- شهيد اسلام است و براى اسلام شهادت پيدا كرد. حسين بن على در راه اسلام شهيد شد. ما باكى از شهادت نداريم، ما باكى از كشته دادن نداريم. شما ملت ايران كه با خون خود، با جوانهاى خود اسلام را بيمه كرديد، دست اجانب را قطع كرديد، شما بر همه ما منت داريد. من از همه شما منت مى‌كشم؛ من خادم همه شما هستم. من نمى‌توانم شكر اين نعمتى كه به ما داده است و آن، غيرتمندان ايران- سرتاسر ايران- است، نمى‌توانم از عهده شكر آنها برآيم.

خرابى كشور و آبادانى گورستانها

شما اين راه را تا اينجا رسانديد. اينها رفتند از ايران و يك مملكت خرابى و يك قبرستانهاى آبادى براى ما گذاشتند. قبرستانهاى ما را با قبرهاى جوانهاى ما آباد كردند و مملكت ما را خراب كردند. آشفتگى مملكت ما و از هم ريختگى مملكت ما طورى نيست كه بتوان با يكى دو سال و با مدت قليل جبران كرد. اين محتاج به اين است كه همه ملت ايران دست به هم بدهند و با هم اين خرابه را آباد كنند. ننشينند كه دولت آباد كند؛ دولت نمى‌تواند آباد كند. ننشينند كه روحانيت آباد كند؛ روحانيت تنها نمى‌تواند آباد كند. همه با هم، همه با هم، از كشاورز و كارگر تا صانع و ملّا، تا روحانى و دانشگاهى، تا ادارى و ارتش، همه با هم، همه با هم بايد كمك كنند. اين نهضت كه تا اينجا رسيده است نيمه راه است؛ فقط دزدها را بيرون كرديد، خرابكارها را بيرون كرديد؛ لكن خرابه مانده‌