صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٧ - نمونه بودن قم

مردم در آرا آزاد [ند]. وقتى رفراندم اعلام شد، رأى من حكومت جمهورى است، «جمهورى اسلامى» است. هر كس، هر كس كه تبعيت از اسلام دارد، جمهورى اسلامى بايد بخواهد. لكن، تمام مردم آزادند كه آراى خودشان را بنويسند و بگويند، بگويند كه ما رژيم سلطنتى مى‌خواهيم، بگويند كه ما برگشت محمد رضا پهلوى مى‌خواهيم؛ آزادند! بگويند كه ما رژيم غربى مى‌خواهيم؛ «جمهورى باشد لكن اسلام نباشد»!

آزادى آرا در اسلام‌

[از] اين آدمى كه مى‌گويد جمهورى باشد اسلام نباشد، بايد پرسيد كه از اسلام چه مى‌دانى و چه ديدى؟ چه بدى از اسلام ديدى؟ بايد به آن گفت كه اين اسلام است كه طاغوت را قطع كرد نه مردم؛ ايمان، طاغوت را قطع كرد نه من و تو! از اسلام چه بدى ديدى؟ آنكه مى‌گويد ما جمهورى دمكراتيك مى‌خواهيم يعنى جمهورى به فرم غرب، از اسلام چه بدى ديديد؟ چه مى‌دانيد از اسلام؟ اسلام تأمين آزادى، استقلال، عدل [است‌]. اسلام شخص اول مملكتش با يكى از رعايا فرق نداشت بلكه پايين تر از او بود در استفاده از ماديات. آزادى آرا در اسلام از اول بوده است، در زمان ائمه ما- عليهم السلام- بلكه در زمان خود پيغمبر آزاد بود. حرفهايشان را مى‌زدند. ما حجت داريم. كسى كه حجت دارد از آزادى بيان نمى‌ترسد لكن توطئه را اجازه نمى‌دهيم. اينها حرف ندارند، توطئه مى‌كنند. ما آنها را دعوت كرديم، كسانى را وادار كرديم كه دعوت كنند كه اگر حرفى داريد بياييد در تلويزيون بگوييد؛ مباحثه مى‌كنيم با هم. تا حالا حاضر نشدند.

نمونه بودن قم‌

من از عواطف ملت ايران و از عواطف هموطنيهاى خودم، قميها [تشكر مى‌كنم‌] من قبلًا گفته بودم كه از قم «عِلم» منتشر مى‌شود، از قم «قدرت» منتشر شد. قم نمونه بود و من مفتخرم كه در قم هستم. من پانزده سال- يا قدرى بيشتر- از شما دور بودم لكن دلم اينجا بود؛ با شما بودم. شما غيرتمندان، شما پاك جوانان، سرمشق همه شديد. و الحمد للَّه تمام‌