صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٠ - شيوه انسانسازى در اسلام

جامعيت اسلام‌

اسلام- اگر مطالعاتى داريد و ان شاء اللَّه داريد در اسلام و در قرآن- اسلام فقط عبادت نيست؛ فقط تعليم و تعلم عبادى و امثال اينها نيست. اسلام سياست است. اسلام از سياست دور نيست. اسلام، يك مملكت، يك حكومت بزرگ به وجود آورده است؛ يك مملكت بزرگ به وجود آورده است. اسلام يك رژيم است، يك رژيم سياسى است. منتها ساير رژيمها از بسيارى از امور غافل بودند، و اسلام از هيچ چيز غافل نيست. يعنى اسلام انسان را تربيت مى‌كند به همه ابعادى كه انسان دارد: بُعد مادى دارد راجع به بُعد مادى تصرفاتى دارد، بُعد معنوى دارد راجع به معنويات صحبت دارد. بالاتر از آن دارد؛ بالاتر از اين صحبت دارد: يعنى از آن وقتى كه ازدواج حاصل نشده بين پدر و مادر، اسلام براى ساختن انسان دستور دارد چه زنى را انتخاب كند، چه مردى را آن زن انتخاب كند، وضع اخلاقى‌اش چه جور باشد، وضع ديانتش چه جور باشد. يك نفر زارع وقتى مى‌خواهد يك زراعتى بكند و يك تخمى را در يك زمينى كشت بكند، اين زمين را بايد ملاحظه بكند، آن چيزهايى كه موجب تربيت اين است بايد ملاحظه بكند، اين چيزهايى كه وقتى ظهور پيدا كرد، بايد آنها را ملاحظه كند كه چه چيز مفيد با اين است، چه چيزهايى مخالف با اين است، از آن رد بكند؛ بايد همين طور مواظبت كند تا وقتى كه رشد كرد و به ثمر رسيد.

شيوه انسان‌سازى در اسلام‌

اسلام همين معامله را با افراد انسان كرده است. يعنى معامله يك نفر زارع كه مى‌خواهد يك كِشتى بكند و مى‌خواهد از آن استفاده بكند. از قبل از اينكه كشت بشود دستور دارد پدر و مادر چه جور بايد باشند، يعنى ازدواج چه جور بايد باشد. اين براى اين است كه ملاحظه عاقبت اين امر را كرده است كه اگر [يكى از] پدر و مادر مثلًا اخلاقش فاسد باشد، اعمالش اعمال غير انسانى باشد، اين بچه‌هايى كه پيدا مى‌شود به واسطه وراثتى كه هست در كار اينها هم در او تأثير دارد؛ و لهذا مثل يك كشتكار بسيار