صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٣ - در كمين بودن قدرتها

عادى واقع شد، غير عادى بود.

حفظ روحيه اسلامى‌

ملت ما تا اين وحدت كلمه را دارند و تا اين اخلاص را به اسلام دارند، اين اخلاص به اسلام كه خودشان را فدايى براى اسلام مى‌كنند و اسلام را همه چيز خودشان مى‌دانند، تا اين معنا محفوظ است، ما بايد مطمئن باشيم كه پيروزيم، و ما همه بايد اين معنا را حفظ بكنيم. شماها در بين كارگرها، در بين قشرهايى كه محروم بودند- و ان شاء اللَّه اميدواريم كه نباشند ديگر- اين روحيه را تقويت كنيد. اين روحيه اسلامى را تقويت كنيد؛ به آنها بفهمانيد كه قدرتها را خدا شكست، و اين اخلاص شما بود كه خون خودتان را فدا كرديد؛ اين را حفظش كنيد.

اگر خداى نخواسته اين روحيه را از دست بدهيم، خودمان را حالا پيروز بدانيم و هر كدام برويم سراغ كار خودمان- انسان تا توى راه دارد مى‌رود قدرت دارد؛ اين كاروانها تا توى راه دارند مى‌روند قدرت دارند و وقتى به منزل رسيدند قدرتشان تمام مى‌شود؛ روحيه انسان هم اين طورى است: شما سوار اتومبيل شديد و از شهرى به شهرى رفتيد، اگر انسان مقصدش ده فرسخ است، در سرِ نُه فرسخى رو به خستگى مى‌رود؛ وقتى مى‌رسد آنجا، ديگر افتاده است- ما اگر اعتقادمان اين باشد كه پيروز شديم ديگر رو به سستى مى‌رويم و ما [هنوز] پيروز نشديم. ما مانعها را حالا يك مقدارى رفع كرديم، ريشه‌هاشان هم هنوز باقى است.

در كمين بودن قدرتها

شما الآن مى‌بينيد كه تمام اين قوايى كه بيرون رفتند و شكست خورده‌اند، الآن در فعاليتند. امريكا به اين زودى دست از ما برنمى‌دارد؛ انگليس هم دست از ما برنمى‌دارد، شوروى هم دست برنمى‌دارد. اينها همه درصدد هستند كه نقاط ضعف در ما پيدا بشود، از آن نقاط ضعف ما را بكوبند آنهايى كه عاملين آنها هستند و پيوسته‌هاىِ به آنها هستند؛ من اعتقادم اين است كه اكثراً امريكايى هستند و اسمشان هم «فدايى خلق» است، در ميان‌