آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٩٨ - معيارهاى انتخاب كاركنان دولت

٦. داراى خصيصه مديريت و دورانديشى و در كارها و مسائل گوناگون اهل تدبّر و تعمّق و تفحّص باشد.

٧. به مطامع مادى نظر نداشته و داراى حيثيت و سلامت نفس باشد.

على عليه السلام ضمن برشمردن خصوصيات و شرايط كارگزاران دولت، وظايفى را هم كه زمامدار در انتخاب اين گونه افراد بر عهده دارد، بيان مى‌فرمايد؛ از آن جمله:

١. زمامدار بايد در امور و اعمال كارمندان دقت كند و هركدام را پس از آزمون‌هاى دقيق به كار گمارد.

٢. در انتخاب اين افراد بر اساس نظر شخصى و با استبداد رأى رفتار نكند؛ بلكه به نظرات ديگران هم احترام گذاشته و با آنها مشورت كند.

٣. به كارگزاران خود، فرصت مناسبى بدهد تا استعداد و لياقت خود را بروز دهند و كارآيى خود را در معرض آزمايش و بررسى و اظهارنظر بگذارند.

٤. بر اساس تمايلات و روابط شخصى و يا به خاطر خصوصيتى كه در يك فرد وجود دارد؛ ولى به مقام و مسؤوليت مورد نظر ارتباطى ندارد، كسى را به كار منصوب نكند.

آن گاه على عليه السلام مى‌فرمايد: كه اگر زمامدارى بدون توجه به ملاك‌ها و معيارهاى اسلامى مذكور، كسى را به پست و مقامى منصوب كند، اين كار در واقع ريشه واحد و مشتركى است كه شاخه‌هاى گوناگون ظلم و جور و خيانت از آن سر بر مى‌كشند:

ثُمَّ انْظُرْ فِي أُمُورِ عُمَّالِكَ فَاسْتَعْمِلْهُمُ اخْتِبَاراً وَ لا تُوَلِّهِمْ مُحَابَاةً