آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٢٤ - ويژگى هاى حاكم مردمى
كردهاند. ثانياً اين قوانين، جامع افراد نيست و بسيارى از موارد ضرورى را در بر نمىگيرد. ثالثاً سالخوردگان، يتيمان، بىسرپرستان و كودكانى كه نمىتوانند كارى انجام دهند، در اين قوانين، جايى ندارند و برايشان فكرى نشده است؛ در حالى كه در عهدنامه على عليه السلام نخست اين كه وضع قانون بدون درخواست كارگران از طرف قانونگذار مطرح شده است.
دوّم اين كه همه افراد مستمند به طور كامل مورد توجه قرار گرفتهاند. سوّم اين كه دولت خود را موظف و مسؤول اجراى قانون مىشناسد و گروهى را براى پيدا كردن افراد مستمند مأمور مىكند.
ويژگىهاى حاكم مردمى
از ويژگىهاى حاكم مردمى اين است كه مردم را از خود مىداند و خودرا ازمردم. براين اساس، حاضر نيست بين خود و مردم، مانع و حاجب ايجاد كند، بلكه در صدد است با مردم و در كنار مردم زندگى نمايد.
اين روش، علاوه بر اين كه مردم را نسبت به حاكم خوشبين و دلگرم خواهد كرد [و مردم را پشتيبان حكومت] باعث مىشود نيروها و عوامل فرصتطلب [كه در صدد فساد و خيانت هستند] نتوانند ذهن مصادر امور را نسبت به مردم بدبين نمايند و از اين طريق، حاكم را در جهت ضدّيت با مردم قرار دهند. از اين رو على عليه السلام به مالك تأكيد مىكند كه هميشه در ارتباط مستقيم با مردم باشد و شرايطى را ايجاد كند كه همه اقشار بتوانند به دور از هر گونه تكلّف و تشريفات، در محيطى خالى از رعب و وحشت، مسائل و مشكلاتشان را با ولى مطرح كنند و اگر ظلمى بر ايشان رفته است، ظالم را رسوا و خيانت را افشا نمايند و خائن را به سزاى عملش برسانند: