آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٩ - رازدارى و خطاپوشى

أَطْلِقْ عَنِ النَّاسِ عُقْدَةَ كُلِّ حِقْدٍ وَ اقْطَعْ عَنْكَ سَبَبَ كُلِّ وِتْرٍ وَ تَغَابَ عَنْ كُلِّ مَا لا يَضِحُ لَكَ وَ لا تَعْجَلَنَّ إِلَى تَصْدِيقِ سَاعٍ فَإِنَّ السَّاعِيَ غَاشٌّ وَ إِنْ تَشَبَّهَ بِالنَّاصِحِينَ.

و بايد دورترين رعيت نزد تو كسى باشد كه بيشتر از ديگران در پى عيب‌جويى مردم است؛ زيرا به طور مسلّم، در تمام مردم [جز معصومين عليهم السلام‌] عيب‌هايى است و زمامدار در خطاپوشى سزاوارتر از ديگران است. پس نسبت به عيب‌هايى كه بر تو پوشيده است، كنجكاوى مكن. وظيفه تو فقط تطهير چيزهايى است كه آشكار مى‌گردند: خدا بر آنچه از تو پنهان است حكم خواهد كرد [و در روز جزا نسبت به گناهان پوشيده مردم رسيدگى خواهد شد]. پس تا آن جا كه مى‌توانى عيب‌هاى مردم را بپوشان؛ خدا نيز خطاهاى تو را كه نمى‌خواهى ديگران بدانند، مى‌پوشانند.

از دل‌هاى مردم، گره هر كينه‌اى را بگشاى و از درون خودت، عامل هر تنهايى را قطع كن و از آنچه بر تو روشن نيست، تغافل كن. در تصديق گفته هر سخن‌چينى شتاب مكن كه سخن‌چين، خائن است؛ اگرچه در لباس نصيحت‌گر و خيرخواه درآيد.

رازدارى و خطاپوشى‌

رازدارى و سرپوش‌گذارى بر اسرار مردم و عيوب انسان‌ها يكى از وظايف حاكم و از اصول حياتى و انسان‌ساز اسلام است.

على عليه السلام براى بيان اين اصل اسلامى، در جملات فوق كه مى‌فرمايد:

«أَلْوالى أحَقُّ مَنْ سَتَرَها ...»، مالك را به رازدارى و سرپوش گذاشتن بر