آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٦٣ - معيارهاى اخلاقى مشاوران

نهايت، كسب انديشه‌هاى بهتر و بالاتر و به‌كارگيرى عملى آنهاست. بر همين اساس، هر اندازه مسأله مورد مشورت داراى اهميّت و ويژگى خاصى باشد، مشاوره در پيرامون آن، حسّاس‌تر و ظريف‌تر خواهد بود.

مشورت‌خواهى و به‌كارگيرى عملى (استشاره) از دو جهت ضرورى به نظر مى‌رسد:

١. گستردگى و انشعاب روزافزون مسائل سياسى، فرهنگى، اخلاقى، هنرى، اقتصادى، صنعتى و ... در ابعاد مختلف زندگى، فهم و درك اصولى مسائل را مشكل و مشكل‌تر مى‌سازد؛ به طورى كه در بسيارى موارد راهى جز مشاوره و استشاره با متخصّصان باقى نخواهد ماند.

٢. هريك از افراد انسانى، هر قدر از جسمى نيرومند و انديشه‌اى قوى‌تر و هوشى سرشار برخوردار باشد، بالاخره يك انسان است و بيش از يك انديشه ندارد، در حالى كه اگر با ديگران مشورت نمايد و از انديشه‌هاى آنان نيز بهره‌مند شود، در جمع‌بندى و نتيجه‌گيرى از مسائل، راهى اصولى‌تر و نتيجه‌اى مطلوب‌تر به دست خواهد آورد.

اكنون كه با ضرورت و لزوم رعايت اصل اسلامى مشاوره آشنا شديم، ببينيم چه كسانى بايستى مورد مشاوره قرار بگيرند و آيا با هر شخصى مى‌توان مشاوره و استشاره كرد؟

معيارهاى اخلاقى مشاوران‌

امروزه در سطح جهان، در هر امرى براى بهره‌مندى از تجربيات ديگران به مشاوره با آنان مى‌پردازند؛ ولى آنچه فراموش شده و مطمح نظر قرار نگرفته است، معيارهاى اخلاقى مشاوران مى‌باشد.