آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣ - مسؤوليت هاى استاندار

دوّم، دفاع در مقابل دشمنان‌

از اضافه شده‌ جِهاد به‌ عَدُوْها در عبارت‌ «جِهادَ عَدُوّها» مى‌فهميم كه منظور حضرت از جهاد، دفاع است نه جهاد به معناى مصطلح فقهى، چون بر اساس روايات اهل بيت عليهم السلام [و به اجماع فقهاى شيعه‌]، جهاد ابتدايى و لشكركشى قبلى براى تسليم ديگر قدرت‌ها و نظام‌ها و ... تنها با حضور امام معصوم عليه السلام و با اذن و نظارت او صورت مى‌گيرد و در زمان غيبت، لشكركشى و تهاجم ابتدايى جايز نيست. بديهى است مالك نيز كه در منطقه‌اى به دور از نظارت مستقيم امام معصوم مى‌خواهد جهات نظامى آن سامان را اداره كند، بايستى همانند زمان غيبت، تنها به دفاع از يورش‌هاى نظامى اجانب و دشمنان منطقه‌اى بپردازد، نه به جهاد ابتدايى و لشكركشى‌هاى تهاجمى و ...

سوّم، اصلاح مردم‌

از اين بيان روشن مى‌شود كه وظيفه استاندار، تنها رعايت جهات مادى و مسائل رفاهى و دنيوى مردم نيست؛ بلكه اصلاح و ارشاد مردم نيز جزء وظايف استاندار و از جمله كارهاى اساسى اوست.

بنابراين، مسؤولان بايد توجه داشته باشند كه با آسفالت خيابان‌ها و كوچه‌ها و تأمين يخچال و لباسشويى و امثال آن، مسؤوليتشان پايان نمى‌پذيرد. در جامعه اسلامى، يك مسؤول بايستى نسبت به جنبه‌هاى معنوى مردم توجه داشته و در پيشبرد مسائل معنوى نقش اساسى داشته باشد و با اين ديد كه اين‌گونه مسائل مربوط به ما نيست و وظيفه روحانيت است، شانه از زير بار تكليف انسانى و اسلامى خالى نكند.