آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٩ - امدادهاى غيبى در سايه يارى اللَّه

لمس و احساس كرده‌اند.

در قرآن و نهج‌البلاغه، تحقق نصرت الهى و امدادهاى غيبى، مشروط به تحقق شروطى است كه ذيلًا مطرح شده است:

وَ أَنْ يَنْصُرَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِقَلْبِهِ وَ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَإِنَّهُ جَلَّ اسْمُهُ قَدْ تَكَفَّلَ بِنَصْرِ مَنْ نَصَرَهُ وَ إِعْزَازِ مَنْ أَعَزَّهُ. وَ أَمَرَهُ أَنْ يَكْسِرَ نَفْسَهُ مِنَ الشَّهَوَاتِ وَ يَزَعَهَا عِنْدَ الْجَمَحَاتِ فَإِنَّ النَّفْسَ أَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ الَّا مَا رَحِمَ اللَّهُ.

و اين كه خداى سبحان را با دست و زبان يارى كند؛ زيرا او- كه نامش باشكوه باد- محقّقاً متكفّل يارى و گرامى‌داشتِ كسى است‌كه او را يارى دهد و عزيز دارد.

به او نيز فرمان مى‌دهد كه نفس خويش را با ترك خواهش‌ها بشكند، و به هنگام سركشى، افسارش را برگرداند كه نفس، پيوسته به بدى‌ها فرمان مى‌دهد، مگر نفسى كه خداوند بر آن رحمت آورده باشد.

از اين جملات به خوبى روشن مى‌شود اگر انسان در جهت خويشتن‌يابى و رسيدن به خويشتن خويش و در مسير دگريابى و اصلاح جامعه، قدمى هر چند كوتاه بردارد، در حقيقت به يارى اللَّه رفته و به نصرت الهى شتافته است.

اكنون ببينيم چگونه و از چه راه‌هايى مى‌توانيم خداوند را يارى نماييم؟ با توجه به سخنان على عليه السلام خطاب به مالك اشتر، از سه راه مى‌توانيم به اين هدف نائل گرديم.