آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٧٢ - سنّت هاى مشروع و نامشروع

سنّت‌هاى مشروع و نامشروع‌

در اسلام، سنّت‌ها و روش‌هاى مرسوم در ميان مردم به دو دسته تقسيم مى‌شوند:

سنّت‌هاى مشروع‌

سنّت‌هاى نامشروع‌

سنّت‌هايى كه برخلاف اصول و ضوابط و معيارهاى اسلامى باشند، سنّت‌هاى‌ نامشروع‌ ناميده مى‌شوند و وظيفه حاكم در برابر سنّت‌هاى نامشروع، سنّت‌شكنى و مبارزه با آن‌هاست. در ابتداى رسالت رسول خدا صلى الله عليه و آله، بت‌پرستى نوعى سنّت رايج و مشروع جلوه‌گر شده بود و چون مخالف صريح اصول اسلام بود و براى بسط توحيد و گسترش انديشه توحيدى آمده بود، لذا آن حضرت با شعار قرآنى، «قُولُوا لا إلهَ إِلَّا اللَّه تُفْلِحُوا»، بت‌شكنى را آغاز نموده و در راه مخالفت با بت‌پرستى تا پاى شهادت پيش رفت.

در مقابل، سنّت‌هايى را كه با اصول اسلامى مخالفت نداشته باشند سنّت‌هاى مشروع‌ مى‌گويند و وظيفه حكومت اسلامى در مقابل اين‌گونه سنت‌ها، سنّت‌شكنى نيست، بلكه وظيفه‌اش حفظ و نگه‌دارى اين سنّت‌ها و جهت دادن به آداب و رسوم مثبت و سودمند در جامعه است.

وَ لا تَنْقُضْ سُنَّةً صَالِحَةً عَمِلَ بِهَا صُدُورُ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَ اجْتَمَعَتْ بِهَا الْأُلْفَةُ وَ صَلَحَتْ عَلَيْهَا الرَّعِيَّةُ وَ لا تُحْدِثَنَّ سُنَّةً تَضُرُّ بِشَيْ‌ءٍ مِنْ مَاضِي تِلْكَ السُّنَنِ فَيَكُونَ الْأَجْرُ لِمَنْ سَنَّهَا وَ الْوِزْرُ عَلَيْكَ بِمَا نَقَضْتَ مِنْهَا.