آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٦٥ - ضرورت طرد عناصر فاسد از هيأت دولت
حريص به مشورت مپرداز كه طمع را با ستمگرى در نظرت زينت مىدهد. زيرا بخل، ترس و طمع نهادهايى گوناگون هستند كه سرچشمه همه آنها سوءظنّ به خداى بزرگ است.
ضرورت طرد عناصر فاسد از هيأت دولت
وزرا، بالاترين مقام تنظيمكننده برنامههاى دولتاند. آنان مىتوانند جامعه را هم به سوى صلاح و رستگارى رهنمون سازند و هم در جهت فساد و تبهكارى سوق دهند. از اين رو صلاح، اعتدال و عظمت حكومت با درستكارى و صلاح آنان ارتباط مستقيم دارد. طبيعى است كسانى كه در گذشته وزارت ستمگران و طاغوت را به عهده داشتهاند، لياقت مقام وزارت و صدرنشينى را نخواهند داشت؛ چرا كه آنان با فرهنگ نظام فاسد خو گرفتهاند و از ستمگرى چشم نمىپوشند و سنخيّتى با حكومت عدل ندارند. از طرف ديگر، ملتى كه از ستم آنان آگاه بوده و زهر تلخ ظلمشان را چشيده است، وقتى دوباره آنان را بر اريكه قدرت ببينند، چگونه قضاوت خواهند كرد، جز اين كه بگويند: حكومت همان است و اينان نيز در جهت منافع طبقه خاصى عمل مىكنند!
روشن است كه با اين برداشت، بار ديگر توده مردم، احساس ظلم و ستم خواهند كرد و اعتمادشان نسبت به دولت سلب خواهد شد؛ در نتيجه، بين دستگاه حكومت و مردم شكافى عميق پديد مىآيد و چه بسا كه دولت را به سرنوشت شوم و ناخوشايندى دچار سازد.
إِنَّ شَرَّ وُزَرَائِكَ مَنْ كَانَ لِلْأَشْرَارِ قَبْلَكَ وَزِيراً وَ مَنْ شَرِكَهُمْ فِي اْلآثَامِ فَلا يَكُونَنَّ لَكَ بِطَانَةً فَإِنَّهُمْ أَعْوَانُ الْأَثَمَةِ وَ إِخْوَانُ