آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨٨ - آفت تبعيض

تقدير از سوى والى و حكمران است زمامداران و مسؤولانى كه به اين نياز روحى ظريف، توجّه دارند، با تشويق و تقدير از رزمندگان از يك سو روحيه سلحشورى آنها را تقويت مى‌كنند و با دلگرمى دادن به آنان، بيش از پيش براى ايثار و فداكارى آماده و مجهّزشان مى‌سازند، و از سوى ديگر، اين قبيل تشويق‌ها باعث مى‌شود كه افراد كاهل و كم‌تلاش و مسامحه‌كار هم به خود آيند و مانند رزمندگان جانباز، با شور و شوق بيشترى قدم به ميدان مبارزه بگذارند و در راه اهداف والاى خود ترغيب به فداكارى شوند:

وَ وَاصِلْ فِي حُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِمْ وَ تَعْدِيدِ مَا أَبْلَى ذَوُو الْبَلاءِ مِنْهُمْ فَإِنَّ كَثْرَةَ الذِّكْرِ لِحُسْنِ أَفْعَالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَ تُحَرِّضُ النَّاكِلَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ.

هميشه [سپاهيان را] تشويق كن و كارهاى مهمى را كه انجام داده‌اند بر شمار! زيرا يادآورى كارهاى نيك شجاعان، سپاه را به حركت بيشتر وادار مى‌كند و آنان كه تنبلى مى‌كنند، به كار تشويق مى‌شوند. ان شاء اللَّه.

آفت تبعيض‌

از ديدگاه على عليه السلام همان‌طور كه تشويق و قدردانى‌هاى به موقع، براى تقويت روحيه رزمندگان و استحكام اساس مديريّت اجتماعى امرى لازم و سازنده به شمار مى‌رود، رعايت عدالت ادارى در امر تشويق نيز اهميّتى فراوان و سرنوشت‌ساز دارد.

يك زمامدار شايسته بايد بداند كه هيچ آفتى مانند بى‌عدالتى و تبعيض‌