آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٦ - ويژگى هاى عموم جامعه و مستضعفين آن

محرومان به حكم فطرت اصيل و انسانى‌شان زبانى شاكر دارند و در مقابل احسان حاكم، سپاس‌گزارند و هيچ‌گاه خوبى و انعام حاكم را فراموش نمى‌كنند؛ در حالى كه مترفين و خواصّ جامعه در مقابل انتظارات پوچى كه دارند، انعام و احسان حاكم را ناديده مى‌گيرند [و بلكه آن را نوعى انجام وظيفه قلمداد مى‌كنند] و سپاس و تشكر را لايق شأن خودشان نمى‌دانند!

٤- پذيرش عذر و عدم اصرار

تأمين معاش، و تهيه وسايل و مايحتاج مردم تحت حكومت، وظيفه حاكم و دولت اسلامى است. طبيعى است كه انجام اين وظيفه در هر شرايطى به گونه‌اى تغيير خواهد كرد؛ گاه به خاطر امكانات بيشتر و شرايط آسان‌تر، دولت بيشتر و سريع‌تر و بهتر مى‌تواند وظيفه‌اش را انجام دهد و مردم را راضى نگه دارد، و زمانى ديگر به دليل شرايط و بحران‌هاى [خاصّى كه بعضاً دولت نيز نمى‌توانسته آن را پيش‌بينى كند]، حكومت نمى‌تواند آن چنان كه شايسته است وظيفه‌اش را انجام دهد. در اين گونه موارد، دولتى كه از مردم است و خود را پيكرى از مردم مى‌داند، با در جريان گذاشتن مردم، از آنان عذرخواهى مى‌كند.

در اين گونه مواقع، محرومان عذرپذيرند و نسبت به خواست‌هاى خود اصرار و الحاح بيشترى ندارند؛ در حالى كه مترفين اين گونه عذرها را نخواهند پذيرفت و هم‌چنان نسبت به خواست‌هاى خود اصرار بيشترى مى‌ورزند.