آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥١ - رعايت حقّ و عدالت، بهترين معيارهاى تصميم گيرى حاكم

آسمانى مى‌باشد. حال ممكن است اين عذاب، يا اخروى باشد، يا دنيوى؛ و در همين جهان هستى تحقق پيدا كند؛ و ممكن است ظلم باعث تبديل چندين نعمت متعدد باشد و ممكن است منجر به متلاشى شدن هستى ظالم گردد و همه اينها از ناله مظلوم سرچشمه مى‌گيرد:

وَ لَيْسَ شَيْ‌ءٌ أَدْعَى إِلَى تَغْيِيرِ نِعْمَةِ اللَّهِ وَ تَعْجِيلِ نِقْمَتِهِ مِنْ إِقَامَةٍ عَلَى ظُلْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ دَعْوَةَ الْمُضْطَهَدِينَ وَ هُوَ لِلظَّالِمِينَ بِالْمِرْصَادِ.

هيچ عاملى در دگرگونى نعمت‌هاى خدا [و تغيير دادن نعمت به ذلت و نكبت‌] و در تعجيل و شتاب خدا براى پياده كردن قهر و خشم و انتقامش، مؤثرتر و وسيع‌تر از پافشارى و اصرار و مقاومت [ستمگران‌] بر ستم نيست (يعنى اصرار ستمگران بر ستم كردن نسبت به مردم، سريع‌تر از هر عامل ديگرى باعث مى‌شود كه خداوند نعمت‌هايش را از انسان پس بگيرد و آن را دگرگون كند و خشم و قهر و كيد خود را نشان دهد)؛ چنان كه خداوند دعاها و خواهش‌هاى مظلومان را به خوبى مى‌شنود و خودش همواره در كمين ستم‌پيشگان است.

رعايت حقّ و عدالت، بهترين معيارهاى تصميم‌گيرى حاكم‌

در اسلام تصميم‌گيرى حاكم بايستى بر اساس ضوابط و معيارهاى اسلامى باشد. بر اين اساس، معيار حاكم در پذيرش و جذب نيروها و هرگونه تصميم‌گيرى حكومتى، برقرارى حق و عدالت و رعايت رفاه و آسايش و رضايت عامّه مردم خواهد بود: