آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩ - ٥- نحوه استفاده از نهج البلاغه
٥- نحوه استفاده از نهجالبلاغه
در فرهنگ تشيّع، قرآن و نهجالبلاغه و ديگر آثار ائمه معصومين عليهم السلام، تنها الگوى خط فكرى انسانها و تنها راه تشخيص صحيح از باطل است.
با اين ديد، در عرصه ميدان تفكر، اگر انديشمندان براى تأييد گفتار و نوشتارشان در زمينه معارف اسلامى از قرآن و نهجالبلاغه مولا و كلمات ديگر معصومين عليهم السلام تأييدى داشته باشند، برداشتشان صحيح، وگرنه باطل و بىاساس خواهد بود. اين است كه حضرات معصومين عليهم السلام، براى روشن شدن صحت و سقم احاديث منقول، فرمودهاند: احاديث منقول را با قرآن مقابله كنيد؛ اگر مطابق قرآن باشد صحيح وگرنه جعلى و دستساز است.
اين مقابله و اين برداشت از قرآن و نهجالبلاغه و ... به دو گونه صورت خواهد گرفت: نخست آن كه انسان، خالى الذهن و بدون پيشداورى قبلى با اين كلمات مقدّس برخورد مىكند؛ دوم آن كه با پيشداورى و الگوگيرى قبلى و با اعتقادى از پيش ساخته به سراغ قرآن، نهجالبلاغه و ديگر آثار ائمه معصومين عليهم السلام مىرود. بديهى است در صورت دوم، برداشت ما از قرآن و نهجالبلاغه، بينش قرآن و نهجالبلاغه نخواهد بود؛ بلكه تحميل عقيده و ايده به قرآن و سوء استفاده از قرآن و نهجالبلاغه خواهد بود.
اينگونه مراجعه به قرآن و نهجالبلاغه، نه تنها بهرهاى ندارد و چيزى از مفاهيم عاليه قرآن و نهجالبلاغه به انسان نمىآموزد؛ بلكه انسان را به انحراف و تباهى نيز خواهد كشاند. مگر نه اين است كه ما معتقديم قرآن كلام وحى است و نهجالبلاغه و كلمات ائمه معصومين عليهم السلام از منبع وحى گرفته شده است؟ پس اين ما هستيم كه بايد خود را در مسير كلام وحى و