آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٩ - انگيزه هاى فساد و آلودگى

يا عمد از آنها سر مى‌زند. پس همان طور كه تو [نسبت به گناهان خود] از خدا انتظار عفو و گذشت دارى، آنها را هم مورد عفو و گذشت قرار ده؛ زيرا تو از آنها بالاترى و بالاتر از تو كسى است كه به تو ولايت داده و از او بالاتر خداست و هم اوست كه از تو كفايت امر مردم را خواسته و بدين وسيله تو را مورد آزمايش قرار داده است.

مى‌بينيم كه چگونه حضرت با تقسيم‌بندى مردمان تحت حكومت، مالك را توصيه مى‌كند كه همه افراد جامعه را با يك نگاه و به طور مساوى مدّ نظر بگيرد و حقوق آحاد ملت را به طور يكسان و بدون كوچك‌ترين تبعيض در اختيار آنان قرار دهد.

انگيزه‌هاى فساد و آلودگى‌

از جمله‌ «وَتَعْرِضُ لَهُمُ العِلَلُ» كه در جملات حضرت بيان گرديده است، به انگيزه‌ها و گرايش‌هاى آلودگى و گناه و خطا نيز پى مى‌بريم؛ چرا كه فساد و آلودگى در افراد انسانى، گرچه بعضاً به طور عمد و بر اساس شقاوت و ... به منصه ظهور مى‌رسد، ولى در مواردى [كه كم هم نيستند] انگيزه‌ها باعث بروز و ظهور فساد و تباهى‌ها مى‌گردند. اگر فى‌المثل رواج فحشا و آلودگى افراد را به زنا در نظر بگيريم، خواهيم ديد كه گرچه ضعف‌ايمان، خود باعث‌پيدايش زنا وزناكارى‌است، ولى‌نقش كمبودهاى عاطفى در خانواده‌ها و در ميان زن و شوهر و نيز بى‌توجهى به تفاوت‌هاى خصلتى و روحى و ازدواج‌هاى تحميلى و ... را [كه هر يك انگيزه‌اى است براى گرايش به زنا] نبايستى فراموش كرد و آنها را ناديده گرفت.