آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٩٥ - وظايف رهبر در برابر قضات شايسته
دوّم آن كه رهبر بايد موقعيت قاضى را مستحكم كند و نزد خود مقامى والا و جايگاهى ارزنده به قاضى بدهد تا اولًا كسى قادر به اعمال نفوذ و تحميل خواستههاى خود به او نباشد؛ ثانياً هيچكس در او طمع نبندد؛ ثالثاً كسى جز رهبر و زمامدار قادر به عزل وى نباشد و هيچكس در صدد ايذا و آزارش برنيايد؛ رابعاً احدى به خود جرأت سخنچينى و دسيسهگرى عليه او را ندهد و همه بدانند كه قاضى صالح و عادل، از سعايت ديگران در نزد رهبر و زمامدار در امان است.
على عليه السلام پس از برشمردن وظايفى كه يك رهبر در مقابل قاضى صالح و عادل به عهده دارد، در زمينه اهميّت وجودى قاضى براى حكومت حقّ و عدالت و استقرار قانون عدل، هشدار بيشترى مىدهد و براى جلب توجه زمامداران به نقش و ارزشى كه قضات صالح در اجراى عدالت و جلوگيرى از هرجومرج و فساد و پياده كردن احكام خدا دارند، خواستار دقت بيشترى مىشود و در اين رابطه، از دورانى ياد مىكند كه در فاصله رحلت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله و حكومت او، دين اسلام ملعبه هوى و هوسهاى اشرار شده بود و تحت نام دين، رذيلانهترين اعمال را مرتكب مىشدند و بهويژه دستگاه قضايى اسلام را پايمال هدفهاى پليد خود كرده بودند:
ثُمَّ أَكْثِرْ تَعَاهُدَ قَضَائِهِ وَ افْسَحْ لَهُ فِي الْبَذْلِ مَا يُزِيلُ عِلَّتَهُ وَ تَقِلُّ مَعَهُ حَاجَتُهُ إِلَى النَّاسِ وَ أَعْطِهِ مِنَ الْمَنْزِلَةِ لَدَيْكَ مَا لا يَطْمَعُ فِيهِ غَيْرُهُ مِنْ خَاصَّتِكَ لِيَأْمَنَ بِذَلِكَ اغْتِيَالَ الرِّجَالِ لَهُ عِنْدَكَ.
فَانْظُرْ فِي ذَلِكَ نَظَراً بَلِيغاً فَإِنَّ هَذَا الدِّينَ قَدْ كَانَ أَسِيراً فِي أَيْدِي الْأَشْرَارِ يُعْمَلُ فِيهِ بِالْهَوَى وَ تُطْلَبُ بِهِ الدُّنْيَا.