آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٢ - اين همه تكيه بر رضايت و خشنودى توده مردم، چرا؟

وَ لْيَكُنْ أَحَبَّ الْأُمُورِ إِلَيْكَ أَوْسَطُهَا فِي الْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِي الْعَدْلِ وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى الرَّعِيَّةِ فَإِنَّ سُخْطَ الْعَامَّةِ يُجْحِفُ بِرِضَى الْخَاصَّةِ وَ إِنَّ سُخْطَ الْخَاصَّةِ يُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى الْعَامَّةِ.

و محبوب‌ترين كارها نزد تو بايد آن امرى قرار گيرند كه معتدل‌ترين و ميانه‌ترين در حق، همگانى‌ترين و فراگيرترين در عدل و جامع‌ترين و هماهنگ‌ترين در راه رضايت مردم باشند؛ چرا كه بى‌ترديد، خشم توده مردم، رضايت و خشنودى خواص و برگزيدگان جامعه را بى‌اثر مى‌سازد؛ در حالى كه خشم خواص، با رضايت توده مردم بخشوده و جبران خواهد شد.

منظور از رعايت حقّ و عدالت، ايجاد مدينه فاضله خيالى در عالم ذهن نيست كه خود باعث ركود هر گونه تصميم‌گيرى عملى است و حاكم را به مطلق‌گويى و ايده‌آليسم مى‌كشاند. به همين دليل است كه حضرت با بيان‌ «اوْسَطَها فِى الْحَقّ»، حاكم را به واقع‌بينى و رعايت امكانات موجود در جامعه فرا مى‌خواند و مى‌فرمايد در جانب‌دارى از حق، آنچه را كه حتى‌الامكان به حق، نزديك‌تر و عملى‌تر است مراعات كن و با اين بهانه كه حق را به معناى واقعى كلمه نمى‌توان پياده كرد، شانه از زير بار مسؤوليت خالى نكن.

اين همه تكيه بر رضايت و خشنودى توده مردم، چرا؟

افراد تحت حكومت به دو دسته تقسيم مى‌شوند:

اكثريت‌

اقليت‌