آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٧٤ - سرنوشت مشترك افراد جامعه و پيوستگى طبقات اجتماع

وَ أَكْثِرْ مُدَارَسَةَ الْعُلَمَاءِ وَ مُنَاقَشَةَ الْحُكَمَاءِ فِي تَثْبِيتِ مَا صَلَحَ عَلَيْهِ أَمْرُ بِلادِكَ وَ إِقَامَةِ مَا اسْتَقَامَ بِهِ النَّاسُ قَبْلَكَ.

با دانشمندان [مذهبى‌] زياد به گفت‌وگو بنشين و با حكما و متخصصان نيز بسيار به بحث بپرداز! كه مايه سامان كشورت و آنچه موجب قوام كار مردم پيش از تو بوده است مى‌گردد.

مكتبى بودن يا تخصص داشتن؟

تعمق در كلام مولا، صاحب‌نظران را با مسأله ديگرى نيز آشنا مى‌سازد. امروزه در جامعه اسلامى مان عده‌اى از تخصص‌ دم مى‌زنند و متخصص بودن را ملاك گزينش مى‌دانند، و برخى ديگر براى‌ مكتبى‌ بودن اصالت قائل‌اند.

على عليه السلام با بيان جمله‌ «أَكْثِرْ مُدَارَسَةَ الْعُلَمَاءِ» مالك را به همنشينى با علماى اسلام و انديشمندان مكتبى دعوت مى‌كند و با ذكر جمله‌ «مُنَاقَشَةَ الْحُكَمَاءِ»، زمامدار خود را به استفاده از متخصصان و افراد با تجربه فرا مى‌خواند و با اين بيان، «مكتب توأم با تخصص» را ملاك انتخاب و گزينش افراد در گماردن به كارهاى حساس مملكتى معرفى مى‌كند.

سرنوشت مشترك افراد جامعه و پيوستگى طبقات اجتماع‌

از ديدگاه نهج‌البلاغه، اصناف مختلف جامعه، از يك پيكر تشكيل شده و سرنوشتى مشترك دارند.

خواه و ناخواه از اعمال يكديگر متأثر مى‌شوند. اگر اكثريت جامعه بد باشند، اقليت صالح هم از سرنوشت بد آنها بى‌نصيب نمى‌مانند، و اگر