آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٨ - امدادهاى غيبى در سايه يارى اللَّه

آفرين بر گروهى كه جهاد اصغر (كوچك‌تر) را به پايان رساندند، ولى [هنوز] جهاد اكبر براى ايشان باقى مانده است.

شخصى [كه تصور مى‌كرد جنگ مهم‌ترى در پيش است‌] سؤال كرد: يا رسول اللَّه، جهاد اكبر كدام است؟ حضرت در پاسخ فرمود: مبارزه با نفس.»

در عظمت اين مبارزه همين بس كه در قرآن مجيد، وصول به‌ بهشت‌ و رسيدن به‌ جنّت‌ مشروط به جلوگيرى نفس از هواها و اميال و غرايز حيوانى است. قرآن در همين زمينه مى‌فرمايد:

وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌. [١]

و اما هر كه از موقعيت پروردگارش ترسيد و درون خود را از هواهاى نفسانى باز داشته بهشت جايگاه اوست.

مى‌بينيم كه در اين آيه، براى رسيدن به بهشت و وصول به جنّت، دو شرط اساسى بيان گرديده است. اوّل، خوف و ترس از عظمت خالق، و دوّم، جلوگيرى از هواهاى نفسانى.

امدادهاى غيبى در سايه يارى اللَّه‌

امروزه در جامعه اسلامى‌مان بيش از زمان‌هاى ديگر، نصرت الهى و امدادهاى غيبى مطرح و بر سر زبان‌هاست. بالاخص در جبهه‌هاى نبرد حق عليه باطل، عزيزان رزمنده‌مان بيش از ديگران، امدادهاى غيبى را

[١]. النازعات: ٤٠.