آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٩٦ - حاكميت ضابطه به جاى رابطه در انتخاب كارگزاران دولت
پس از آن كه قاضى را انتخاب كردى، كار او را مراقب كن و احكامش را بررسى نما و در بخشش به او سفره سخاوتت را بگستر، آن چنان كه احتياجش از بين برود و نيازى به مردم پيدا نكند و چندان بر مقام و منزلتش بيفزاى كه خواص تو در آن طمع نكنند، تا از تهمت سخن چينان و بدانديشان در امان باشد.
در اين كارها كه گفتم با دقت بنگر! چرا كه اين دين در گذشته اسير دست اشرار بوده و به هواى نفس عمل مىكردند و آن را وسيله كسب دنيا قرار داده بودند.
حاكميت ضابطه به جاى رابطه در انتخاب كارگزاران دولت
در جامعه برين اسلامى، اجراى عدالت و تساوى و عدم تبعيض و به اصطلاح روز، عدم پارتىبازى و باندبازى و پيروى از تمايلات شخصى، يكى از اساسىترين و مهمترين مسائل جامعه و حكومت است. به ديگر سخن، هر چه در جوامع غيراسلامى، باندبازىها و روابط خصوصى عامل تقسيم پستها و مقامها در ميان عدهاى به خصوص به شمار مىرود، بر عكس آن، در جوامع اسلامى مصداق دارد؛ چرا كه در فرهنگ اسلامى، ضابطه و قانون جاى رابطه و تمايل شخصى را مىگيرد و رعايت عدالت اسلامى ايجاب مىكند كه در تقسيم پست و منصب تنها به فضايل و اصالتهاى انسانى و امتيازات اسلامى توجه شود و هر كس بر حسب لياقت و كاردانى و تقوايش به مقام مناسب دست يابد. از اين رو، از ديدگاه على عليه السلام يك زمامدار لايق كسى است كه در تقسيم مسؤوليتها و پستها ميان افراد، جز اجراى عدالت و دادن حق به حقّدار، به چيزى فكر نكند، و جز با دقت و تأمّل در خصوصيات و امتيازات افراد و امتحان و آزمايش