آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨٢ - وظايف رهبر در مقابل فرماندهان سپاه اسلام
ثُمَّ الْصَقْ بِذَوِي الْمُرُوءَاتِ وَ الْأَحْسَابِ وَ أَهْلِ الْبُيُوتَاتِ الصَّالِحَةِ وَ السَّوَابِقِ الْحَسَنَةِ ثُمَّ أَهْلِ النَّجْدَةِ وَ الشَّجَاعَةِ وَ السَّخَاءِ وَ السَّمَاحَةِ فَإِنَّهُمْ جِمَاعٌ مِنَ الْكَرَمِ وَ شُعَبٌ مِنَ الْعُرْفِ.
از لشكريان خود كسى را به فرماندهى قرار ده كه در نزدت نسبت به خدا و پيامبر و امامت از همه خيرخواهتر و پاكدلتر و عاقلتر باشد؛ كسانى كه دير خشم مىگيرند و عذرپذيرترند و نسبت به ضعفا، مهربان و در برابر زورمندان، گردنفراز؛ كسانى كه مشكلات، آنها را به زانو در نمىآورد.
سپس با ارباب مروّت و صاحبات مكرمت بجوش و با افراد باشخصيّت و اصيل و خاندانهاى صالح و خوشسابقه الفت بگير و آنگاه با مردمان شجاع و سخاوتمند و افراد بزرگوار؛ چرا كه آنها كانونهاى كرم و مراكز نيكى هستند.
وظايف رهبر در مقابل فرماندهان سپاه اسلام
على عليه السلام هرگز مسألهاى را تنها از يك جهت و به صورت يك بُعدى نگاه نمىكند، بلكه همواره ابعاد گوناگون مسائل را در نظر مىگيرد. اگر از ديدگاه وى وظايف و شرايط و خصلتهايى براى سپاه اسلام و بهويژه فرماندهان تعيينشده، وظايفى هم كه والى و رهبر يك جامعه اسلامى نسبت به ارتش و فرماندهان دارد، از نظر دور نمانده است.
بر اساس آنچه كه در منشور جاودانه على عليه السلام مطرح شده است، رهبر نيز در مقابل فرماندهان سپاه وظايفى دارد كه اهمّ آنها به طور خلاصه از اين قرار است:
١. مهربانى همهجانبه با فرماندهان، همچون مهربانى پدر و مادر