آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٩ - توبه ظالم

قدرت‌هاست‌ «يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ» [١] با افشاى چهره ظالم براى مردم، ثابت مى‌كند كه ظلم و ستم ظالم بر اساس قلدرى و ستمگرى است، نه بر اساس منطق و دليل عقلايى. پيداست وقتى كه خداوند نقاب از چهره دروغين و حق به جانبِ ظالم برداشت و مردم چهره حقيقى او را كه همان ظلم و ستمگرى بر اساس هواهاى نفسانى است شناختند، با اتكال به خداوند، با ظالم درگير مى‌شوند و با او به مقابله بر مى‌خيزند و در اين درگيرى چون خداوند طرف حساب است و دست الهى همراه و همگام مستضعفين مى‌باشد، مردم، پيروز مى‌شوند و ظالم شكست خواهد خورد و مصداق عينى كلام حضرت‌ «أَدْحَضَ حُجَّتَهُ» محقق خواهد شد.

توبه ظالم‌

اسلام علاوه بر اين كه روى ظلم و كراهت و نادرستى و محكوميت آن بسيار تكيه مى‌كند و آن را از اعمال زشت و گناهانى مى‌شمارد كه خداوند با سرعت و شدت در مقابل مقابله با آن بر مى‌آيد، اما باز هم راه را به طور كلى براى ظالم مسدود نمى‌داند؛ زيرا خداوندِ بخشاينده مهربان كه با توبه هر گناه‌كارى، او را مورد عفو و بخشش قرار مى‌دهد، در اين جا نيز پيشگاه كبريايى و مقدّسش آمادگى گذشت و بخشايش را براى توبه‌كنندگان دارد.

اين است كه حضرت مى‌فرمايد همين شخص ظالم، با اين كه تجسّم‌

[١]. الفتح: ١٠