آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٢ - وعده تخلّف ناپذير الهى

ناطقه مؤثرى برخوردار است- در جهت تخريب افكار و فريب و گمراهى مردم به كار رود، در واقع بايد گفت به عنوان يك وسيله تبليغى منحرف و انحطاطآميز به كار رفته است، و اگر در جهت خدمت به خدا و در مسير تبليغ احكام و فرامين الهى به كار گرفته شود، شايسته است بگوييم كه چنين شخصى با زبان خود به يارى خداوند رفته و در جهت نصرت اللَّه گام برداشته است.

وعده تخلّف‌ناپذير الهى‌

هرگاه انسان، با قلب، دست، زبان و سرانجام با تمام قدرت و نيروى خود به يارى خداوند برخيزد و با قرار گرفتن در مسير نصرت الهى، تمام هدفش برقرارى قوانين الهى و اجراى احكام آيين آسمانى باشد، قطعاً خود نيز از نصرت و يارى خداوند برخوردار خواهد شد؛ زيرا خداوند، خود در كتاب آسمانى اش به چنين فردى وعده نصرت و يارى داده و فرموده است: إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ‌ [١]

على عليه السلام نيز بر همين مبنا فرموده‌اند:

«فَانَّهُ- جَلَّ اسْمُهُ- قَدْ تَكَفَّلَ بِنَصْرِ مَنْ نَصَرَهُ وَاعْزازَ مَنْ اعَزَّهُ».

در اين وعده الهى، از دو جهت، بيش از جهات ديگر تعمق و ژرف‌نگرى لازم است:

نخست اين كه وعده‌دهنده خداست و وعده الهى همانند وعده اكثر ما انسان‌ها توخالى و پوچ و بى‌اساس نيست، بلكه وعده‌اى است حتمى و

[١]. محمد صلى الله عليه و آله: ٧