آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٢ - نتيجه خونريزى و ضرورت اجراى حدّ قصاص

تو درباره قتل عمد در درگاه خداوند و نزد من عذر و بهانه‌اى ندارى؛ زيرا كيفر آن قتل است؛ اما اگر مرتكب خطايى شدى و تازيانه ات، يا شمشيرت و يا دستت برخلاف نيّت و اراده‌ات در شكنجه دادن زياده‌روى كرد، چون مشت زدن و بالاتر از آن هم كشتنى است، در اين صورت غرور بر تو غلبه نكند و از اداى خون‌بهاى مقتول به ورثه او سرباز نزنى.

از اين بيان مولا، دو نكته اساسى روشن مى‌شود:

١. از ديدگاه على عليه السلام بزرگ‌ترين اثر وضعى خونريزى ناحق، زوال قدرت و از بين رفتن دولت و حكومت است. تاريخ ستمشاهى منحوس دودمان پهلوى، بهترين گواه اين بينش علوى است و همه امت اسلامى ايران مشاهده كردند كه چگونه دودمان كثيف پهلوى به واسطه خونريزى‌ها و خونخوارى‌ها به زباله‌دانى تاريخ انداخته شد و نامى جز ننگ و نفرت برايشان باقى نماند.

٢. حيات و زندگى مسالمت‌آميز انسان‌ها در سايه اجراى قصاص تحقق پيدا مى‌كند.

از اين رو، على عليه السلام به مالك گوشزد مى‌كند كه در صورت ارتكاب قتل عمد، قصاص‌ خواهد شد و هيچ‌گونه گذشتى (حتى از مالك) در كار نخواهد بود.

در قتل‌هاى غير عمد نيز، حاكم وظيفه دارد با پرداخت ديه، رضايت اولياى دم را تحصيل نمايد.