آيين كشور دارى از ديدگاه امام على عليه السلام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١١٤ - ملاك هاى انتخاب در حكومت اسلامى
از ويژگى و پيچيدگى وجود انسان سرچشمه مىگيرد، پرده بر مىدارد.
همه مىدانيم كسانى كه در مصدر امور قرار مىگيرند، دوستان زيادى پيدا مىكنند!! و عجيب است كه اين نوع دوستان اكثراً از اخلاق به ظاهر نيكو نيز برخوردار خواهند بود.
آرى، اينان گاهى به لباس زُهّاد در مىآيند و ثناگوى عُبّاد مىشوند؛ زمانى از شهامت و شجاعت دم مىزنند و رزم اسفنديار و رستم را به باد مسخره مىگيرند؛ روزى خود را از حاتم سخىتر مىپندارند و ساعتى خود را انديشمند قرن تصور مىفرمايند. در حالى كه اين گونه سخنان [و حركتهاى تصنّعى] ترفندها و نقشههايى است كه فرصتطلبان مىكوشند از طريق آن، ذهن مصادر امور را به خود جلب نمايند و زمام كارها را به دست گيرند.
به همين دليل على عليه السلام به مالك توصيه مىكند كه شناختهاى شخصى خود را ملاك انتخاب قرار ندهد، بلكه علاوه از معيار گذشته، موارد زير را نيز در نظر داشته باشد:
ثُمَّ لا يَكُنِ اخْتِيَارُكَ إِيَّاهُمْ عَلَى فِرَاسَتِكَ وَ اسْتِنَامَتِكَ وَ حُسْنِ الظَّنِّ مِنْكَ فَإِنَّ الرِّجَالَ يَتَعَرَّضُونَ لِفِرَاسَاتِ الْوُلاةِ بِتَصَنُّعِهِمْ وَ حُسْنِ خِدْمَتِهِمْ وَ لَيْسَ وَرَاءَ ذَلِكَ مِنَ النَّصِيحَةِ وَ الْأَمَانَةِ شَيْءٌ وَ لَكِنِ اخْتَبِرْهُمْ بِمَا وُلُّوا لِلصَّالِحِينَ قَبْلَكَ فَاعْمِدْ لِأَحْسَنِهِمْ كَانَ فِي الْعَامَّةِ أَثَراً وَ أَعْرَفِهِمْ بِالْأَمَانَةِ وَجْهاً فَإِنَّ ذَلِكَ دَلِيلٌ عَلَى نَصِيحَتِكَ لِلَّهِ وَ لِمَنْ وُلِّيتَ أَمْرَهُ.
ديگر آن كه نبايد انتخاب معاونانت صرفاً روى خوشبينى و