تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٦٨ - شرحها

شرحها

این آیات تتمه قصص پیامبران پنجگانه گذشته و نتیجه‌گیری از آنهاست در این آیات بیان شده: یکی از سنن الهی آن است که به دنبال فرستادن پیامبران اهل قریه‌ها را با بلاهای بدنی و مالی و مانند آن امتحان می‌کند تا از یک طرف بوسیله پیغمبر ارشاد شوند و از طرف دیگر در اثر بلاها به زبونی خود پی برده و با عجز و انابه به سوی خدا باز گردند چنان که در سوره انعام آیه ٤٢- ٤٦ نیز روشن گردید و در آیه ١٣٠ از همین سوره وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِینَ ...
خواهد آمد.
سنت دیگر آن است که: چون از آن بلاها استفاده نکرده و گفتند:
اینها از حوادثی است که پدران ما نیز دیده‌اند، آنها را به خود واگذارد و وسائل زندگی را بر آنها فراهم کند و آنها بی‌خبر و مغرور و غرق در شهوات شوند، ناگهان عذاب خدا در رسد و تار و مارشان کند مانند اقوام پیامبران گذشته و مانند خاندان جبار پهلوی آن گاه ضمن چند فرموده: مدار در نزول نعمتها و بلاها واقع شدن در نظام صحیح زندگی و انحراف از آن است وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ ....
توضیح اینکه: جهان با همه ابعاد و گستردگیهای خود، یک واحد مرتبط و به حکم یک بدن است، چرخش طبیعی آن به سوی خدا در صورتی است که مطابق نظام خدایی بوده و همه اجزاء آن در مسیر عدل و حق باشد، اگر ملّت یا گروهی که به حکم عضوی از این جهان هستند از نظام جهان سرپیچی کردند