تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٥٣ - کلمهها

[سوره الأعراف (٧): آیات ٨٠ تا ٨٤]

اشاره

وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِینَ (٨٠) إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ (٨١) وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ یَتَطَهَّرُونَ (٨٢) فَأَنْجَیْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ کانَتْ مِنَ الْغابِرِینَ (٨٣) وَ أَمْطَرْنا عَلَیْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِینَ (٨٤)
٨٠- یاد کن لوط را آن دم که به قوم خود گفت: آیا این کار زشت را می‌کنید که کسی از جهانیان پیش از شما آن را نکرده است؟
٨١- شما برای میل جنسی به جای زنان با مردان می‌آمیزید (نه برای رفع نیاز) بلکه شما قومی متجاوزید.
٨٢- نبود جواب قومش مگر آنکه گفتند. اینان را از شهر خویش بیرون کنید که از این کار خود را کنار می‌کشند.
٨٣- ما لوط و خانواده‌اش را به جز زنش نجات دادیم که زنش (در آنجا) از ماندگان بود.
٨٤- بر آنها باران بخصوصی بارانیدیم، ببین عاقبت گناهکاران چگونه بود؟

کلمه‌ها

اتیان: آمدن و آوردن تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ می‌آورید عمل بسیار زشت را، لَتَأْتُونَ الرِّجالَ می‌آئید به سوی مردان.
الفاحشة: فاحشه و فحشاء: کار بسیار زشت. مراد از آن در آیه لواط است.
شهوة: دوست داشتن و میل کردن. مراد از آن میل جنسی است.
مسرفون: سرف و اسراف: تجاوز از حد. مسرف: متجاوز، به عقیده طبرسی اگر تجاوز در جانب افراط باشد، اسراف و اگر در جانب تقصیر