تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٦٠ - شرحها

شرحها

شعیب علیه السّلام پنجمین پیغمبری است که در این سلسله از آیات آمده است، از آیات روشن می‌شود که مسائل اجتماعی در زمان وی پیچیده‌تر بوده است، او اول مردم را به عبادت خدا خوانده، سپس راجع به آشفتگی که در خرید و فروش داشته‌اند اشاره می‌کند و نیز از اینکه درباره پیروان وی توطئه کرده و از ایمان باز می‌داشته‌اند، پرده برمی‌دارد، پیروان خویش را به استقامت توصیه می‌کند، گردنکشان قوم و طاغوتها، ابتدا او و یارانش را به پذیرفتن آئین شرک دعوت می‌کنند و چون از آنها مأیوس می‌شوند مردم را از پذیرفتن دعوت شعیب باز می‌دارند و سرانجام عذاب الهی چنان تار و مارشان می‌کند که گویی در آن دیار نبوده‌اند.
٨٥- وَ إِلی مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ.
در زمینه این قسمت از آیه در ذکر نوح، هود و صالح صحبت شد، «اخاهم» حاکی است که شعیب از آنها بوده است.
قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَوْفُوا الْکَیْلَ وَ الْمِیزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیاءَهُمْ وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها.
قوم شعیب به صریح آیات سوره هود، بت پرست بودند، شعیب بعد از دعوت به توحید، راجع به کارهای خلافشان تذکر داده است، مراد از بینه معجزه شعیب است که در قرآن از آن ذکری نیامده و ظاهرا در اخبار نیز ذکر نشده