تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩٣ - اشاره

[سوره الأنعام (٦): آیات ١١٢ تا ١١٧]

اشاره

وَ کَذلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا شَیاطِینَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ یُوحِی بَعْضُهُمْ إِلی بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما یَفْتَرُونَ (١١٢) وَ لِتَصْغی إِلَیْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِیَرْضَوْهُ وَ لِیَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ (١١٣) أَ فَغَیْرَ اللَّهِ أَبْتَغِی حَکَماً وَ هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ إِلَیْکُمُ الْکِتابَ مُفَصَّلاً وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ بِالْحَقِّ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِینَ (١١٤) وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (١١٥) وَ إِنْ تُطِعْ أَکْثَرَ مَنْ فِی الْأَرْضِ یُضِلُّوکَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ یَخْرُصُونَ (١١٦)
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ یَضِلُّ عَنْ سَبِیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ (١١٧)
١١٢- بدینگونه برای هر پیغمبری شیاطین انس و جن را دشمن قرار دادیم که بعضی از آنها به بعضی گفتار آراسته را برای فریفتن القاء می‌کنند، اگر پروردگارت می‌خواست این کار را نمی‌کردند، ایشان را با آنچه می‌سازند واگذار.
١١٣- و تا دلهای کسانی که به آخرت ایمان ندارند به آن گفتار مایل باشد و به آن خشنود شوند و تا آنچه می‌کنند بکنند.
١١٤- آیا جز خدا داوری بجویم با آنکه اوست این کتاب را به طور تفصیل به شما نازل کرده است، کسانی که به آنها کتاب داده‌ایم می‌دانند قرآن به حق از خدای تو نازل شده است پس به هیچ وجه از دودلان مباش.
١١٥- گفتار پروردگار تو که راست و عدالت است به انجام رسید. کلمات او را تبدیل کننده‌ای نیست و او شنوا و داناست.
١١٦- اگر اکثر مردم روی زمین را اطاعت کنی از راه خدا گمراهت می‌کنند که جز گمان