تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٨ - شرحها

کلمهم: تکلیم: سخن گفتن. کَلَّمَهُمُ الْمَوْتی: مردگان با آنها سخن گفتند حشرنا: حشر: جمع کردن. «حشر الناس: جمعهم».
قبلا: (بر وزن عنق) جلو. روبرو و آشکار. «رأیته قبلا: عیانا و مقابلة» یجهلون: جهل: در اینجا به معنی خود را به نادانی زدن و بی‌اعتنا بودن است.

شرحها

این آیات در ردیف مطالب گذشته فرازهای دیگری از حقائق است، در این آیات اولا به رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمان می‌رسد که از وحی خدا پیروی کن و در ایمان نیاوردن مشرکان ناراحت مباش چون خدا ایمان اجباری نخواسته است، مختار بودن انسانها نتیجه‌اش آن است که عده‌ای ایمان بیاورند و عده‌ای نه. ثانیا در برخورد با کفار نباید به مقدسات آنها ناسزا گفت زیرا دفاع از عقیده فطری هر انسان است حق باشد یا باطل، باید آنها را با دلائل آگاه و قانع کرد و گرنه آنها هم از روی نادانی خدا را ناسزا خواهند گفت.
ثالثا: مشرکان می‌گویند: اگر غیر از قرآن دلیلی بیاید حتما ایمان خواهیم آورد ولی این دروغ است اگر ملائکه نازل شوند، مردگان با آنها سخن گویند و ... بدون خواست خدا ایمان نخواهند آورد زیرا اسباب بدون اراده خدا استقلال ندارند.
١٠٦- اتَّبِعْ ما أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ.
مراد از اعراض به قرینه آیه بعدی آن است که: منتظر نباش که حتما همه ایمان بیاورند. این آیه می‌گوید هر چه خدا فرمان می‌دهد اطاعت کن،