تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٧٤ - کلمهها

[سوره الأنعام (٦): آیات ١ تا ٣]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ یَعْدِلُونَ (١) هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ طِینٍ ثُمَّ قَضی أَجَلاً وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ (٢) وَ هُوَ اللَّهُ فِی السَّماواتِ وَ فِی الْأَرْضِ یَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَ جَهْرَکُمْ وَ یَعْلَمُ ما تَکْسِبُونَ (٣)
بنام اللَّه که رحمتش همگانی و دائمی است
١- حمد خدا راست، خدایی که آسمانها و زمین را آفرید، تاریکیها و نور را پدید کرد، با وجود این کافران غیر خدا را با خدایشان برابر می‌کنند.
٢- خداست که شما را از گلی بیافرید، سپس اجلی معین کرد و اجل معینی نیز نزد او است با وجود این، شما شک می‌کنید.
٣- او است خدا در آسمانها و زمین، نهان و آشکار شما را می‌داند و می‌داند آنچه می‌کنید.

کلمه‌ها

حمد: ستایش و ثناگویی و ستودن آن نوعا در مقابل نعمت است ولی در این آیات هم در مقابل نعمت و هم قدرت و توانایی خداست (سوره حمد).
نور: روشنایی. در تعریف آن گفته‌اند: آنچه بذاته آشکار است و غیر خود