تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٦٦ - اشاره

[سوره المائدة (٥): آیات ١١٦ تا ١٢٠]

اشاره

وَ إِذْ قالَ اللَّهُ یا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِی وَ أُمِّی إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَکَ ما یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ ما لَیْسَ لِی بِحَقٍّ إِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِی نَفْسِی وَ لا أَعْلَمُ ما فِی نَفْسِکَ إِنَّکَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ (١١٦) ما قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ ما أَمَرْتَنِی بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً ما دُمْتُ فِیهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنِی کُنْتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَیْهِمْ وَ أَنْتَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ (١١٧) إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (١١٨) قالَ اللَّهُ هذا یَوْمُ یَنْفَعُ الصَّادِقِینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِینَ فِیها أَبَداً رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (١١٩) لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِیهِنَّ وَ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (١٢٠)
١١٦- و چون خدا گفت: ای عیسی پسر مریم آیا تو به مردم گفته‌ای من و مادرم را دو خدا گیرید غیر از خدا؟ گفت تو منزهی مرا نشاید که آنچه حق من نیست بگویم، اگر من این را گفته‌ام تو دانسته‌ای که هر چه در ضمیر من است می‌دانی و من آنچه در تو است نمی‌دانم، براستی دانای نهانها تویی.
١١٧- نگفته‌ام به آنها جز آنچه تو به آن مأمورم کرده بودی که عبادت کنید خدا را که پروردگار من و شماست، ما دام که میانشان بودم بر آنها شاهد بودم و چون مرا به میراندی خودت بر آنها مراقب بودی. و تو بر هر چیز گواهی.
١١٨- اگر عذابشان کنی بندگان تو هستند و اگر بیامرزی تو توانا و حکمت کرداری.
١١٩- خدا گفت: این روزی است که راست گفتن راستگویان سودشان می‌دهد، برای آنها