تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٤٥ - اشاره

[سوره الأنعام (٦): آیات ١٥٤ تا ١٥٨]

اشاره

ثُمَّ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ تَماماً عَلَی الَّذِی أَحْسَنَ وَ تَفْصِیلاً لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ وَ هُدیً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ یُؤْمِنُونَ (١٥٤) وَ هذا کِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَکٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (١٥٥) أَنْ تَقُولُوا إِنَّما أُنْزِلَ الْکِتابُ عَلی طائِفَتَیْنِ مِنْ قَبْلِنا وَ إِنْ کُنَّا عَنْ دِراسَتِهِمْ لَغافِلِینَ (١٥٦) أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَیْنَا الْکِتابُ لَکُنَّا أَهْدی مِنْهُمْ فَقَدْ جاءَکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَّبَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنْها سَنَجْزِی الَّذِینَ یَصْدِفُونَ عَنْ آیاتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما کانُوا یَصْدِفُونَ (١٥٧) هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ یَوْمَ یَأْتِی بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ لا یَنْفَعُ نَفْساً إِیمانُها لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ کَسَبَتْ فِی إِیمانِها خَیْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ (١٥٨)
١٥٤- سپس به موسی آن کتاب را دادیم به جهت تمام شدن نعمت دین بر کسی که نیکو کرده بود و برای بیان هر چیزی که (نیاز داشتند) و به علت هدایت و رحمت، تا به ملاقات رحمت و عذاب (معاد) خدایشان ایمان بیاورند.
١٥٥- و این کتابی است پر برکت که نازل کرده‌ایم از آن پیروی کنید و از مخالفت به پرهیزید تا مشمول رحمت شوید.
١٥٦- تا نگوئید که کتاب آسمانی فقط به دو طائفه پیش از ما نازل شده و ما از خواندن (و دانستن) آنها بی‌خبر بوده‌ایم.
١٥٧- یا بگوئید: اگر بر ما کتاب آسمانی نازل می‌شد از آنها هدایت یافته‌تر می‌شدیم، اینک حجتی از خدایتان و هدایت و رحمتی به شما آمده است، پس کیست ظالمتر