تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٠٢ - اشاره

[سوره المائدة (٥): آیات ٦٤ تا ٦٦]

اشاره

وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ یُنْفِقُ کَیْفَ یَشاءُ وَ لَیَزِیدَنَّ کَثِیراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ طُغْیاناً وَ کُفْراً وَ أَلْقَیْنا بَیْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ کُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَ یَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَساداً وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ (٦٤) وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَکَفَّرْنا عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ (٦٥) وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِیلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَکَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما یَعْمَلُونَ (٦٦)
٦٤- یهود گفت: دست خدا بسته است، دستشان بسته شد و به سزای آنچه گفتند ملعون شدند (چنین نیست) بلکه دو دست خدا باز است، چنان که بخواهد اتفاق می‌کند، آنچه بر تو از پروردگارت نازل شده بر بسیاری از آنها، سرکشی و کفر می‌افزاید، میان آنها تا قیامت دشمنی و کینه افکنده‌ایم هر وقت آتشی برای جنگ افروختند خدا آن را خاموش کرد در زمین برای فساد تلاش می‌کنند، خدا مفسدین را دوست ندارد.
٦٥- اگر اهل کتاب ایمان آورده و پرهیزکار بودند، گناهانشان را می‌پوشانیدیم و به بهشتهای پر نعمت داخلشان می‌کردیم.
٦٦- و اگر آنها به تورات و انجیل و به آنچه از پروردگارشان نازل شده ایمان می‌آوردند، از بالای سرشان و از زیر پاهایشان (روزی) می‌خوردند از آنها گروهی معتدل هستند و بسیاری از آنها عمل بد می‌کنند.