تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٧ - اشاره
[سوره الأعراف (٧): آیات ٦٥ تا ٧٢]
اشاره
وَ إِلی عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما
لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ (٦٥) قالَ الْمَلَأُ
الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فِی سَفاهَةٍ وَ إِنَّا
لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکاذِبِینَ (٦٦) قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بِی سَفاهَةٌ وَ
لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (٦٧) أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ
رَبِّی وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِینٌ (٦٨) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ
جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلی رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ
اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَکُمْ
فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ
(٦٩)
قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما
کانَ یَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ
الصَّادِقِینَ (٧٠) قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ رِجْسٌ وَ
غَضَبٌ أَ تُجادِلُونَنِی فِی أَسْماءٍ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ
آباؤُکُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فَانْتَظِرُوا إِنِّی
مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ (٧١) فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذِینَ مَعَهُ
بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ ما
کانُوا مُؤْمِنِینَ (٧٢)
٦٥- و به قوم عاد برادرشان هود را فرستادیم، گفت ای قوم من خدای یکتا را بپرستید که جز او خدایی ندارید، آیا (از عذاب او) نمیترسید؟
٦٦- بزرگان قوم او که کافر بودند گفتند، ما تو را در سفاهت میبینیم و تو را از دروغگویان