تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٧ - شرحها

شرحها

به دنبال مطالب گذشته، در این آیات از دوست داشتن و حامی گرفتن اهل کتاب نهی شده و اینکه هر کس آنها را حامی خود قرار دهد در ردیف آنهاست، بیمار دلان که برای روز مبادا آنها را پشتیبان خود می‌دانند نادم خواهند شد.
مؤمنان در آن روز خواهند گفت: چرا یاریتان نکردند، و در پایان آمده که برگشت شما ضرری به اسلام ندارد اگر شما دست بکشید دیگران آمده و از آن حمایت خواهند کرد.
گویند: به دنبال جهاد «بدر» یا «احد» عده‌ای نمی‌خواستند عهدی را که پیش از اسلام با اهل کتاب بسته بودند بشکنند و گروهی می‌خواستند با آنها پیمان ببندند که در روز مبادا یار آنها باشند، آیات در این زمینه نازل شده است.
٥١- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْیَهُودَ وَ النَّصاری أَوْلِیاءَ.
اخذ اولیاء به این معنی است که آنها را حامی خود بدانیم و در برابر خطرات به آنها اتکاء داشته باشیم و از آنها پیروی کنیم مثل مسلمانان و رؤساء فعلی ممالک اسلامی، ولی اینکه با آنها زندگی مسالمت‌آمیز داشته باشیم مسأله دیگری است به «نکته‌ها» رجوع شود.
بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ.
یعنی آنها در اثر تحزب و هم فکری حامی یکدیگر هستند، اگر مسلمانی از آنها پیروی کند در ردیف آنها و از جمله ظالمان است، ظالمان مورد هدایت خدا نیستند [١] حضرت ابراهیم علیه السّلام فرماید: فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی ابراهیم/ ٣٦