تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٣ - شرحها

کلمه‌ها

نوحا: اولین پیغمبر از پیغمبران اولوا العزم و صاحبان شریعت است، نام مبارکش چهل و سه بار در قرآن آمده و با سَلامٌ عَلی نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ صافات/ ٧٤ مفتخر شده و از پیشوایان بزرگ توحید است که با یک تلاش عجیب نهصد و پنجاه سال در راه توحید زحمت کشید.
الملأ: مل‌ء: (به فتح میم) پر کردن. (و بکسر میم) نام مقداری است که ظرفی را پر کند. ملاء اشراف را گویند که هیبتشان سینه‌ها را پر کند و جمالشان چشمها را، به معنی جماعت نیز آید، مراد از آن در آیه ظاهرا اشراف است.
رسالات: رسالت: پیام و دستور. رسالات: پیامها و دستورها.
انصح: نصح: (بر وزن عقل) خالص شدن و خالص کردن. و بضمّ اول به معنی اخلاص است. نصیحت: خالص بودن در خیرخواهی.
«انصح» نصیحت و خیرخواهی می‌کنم.
الفلک: فلک: کشتی. در واحد و جمع بکار می‌رود.
غمین: عمی: کوری و بی‌بصیرتی. به فاقد چشم گویند: اعمی و به فاقد بصیرت گویند: اعمی و عم. جمع «عم» عمون است «عمین» بی‌بصیرت‌ها و کور دلها.

شرحها

در رابطه با آیه: یا بَنِی آدَمَ إِمَّا یَأْتِیَنَّکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیاتِی که گذشت در این آیات حکایت نوح علیه السّلام آمده که مردم را به توحید و ترک