تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٢ - اشاره

[سوره الأعراف (٧): آیات ٥٩ تا ٦٤]

اشاره

لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ (٥٩) قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (٦٠) قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بِی ضَلالَةٌ وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (٦١) أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ أَنْصَحُ لَکُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (٦٢) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلی رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (٦٣)
فَکَذَّبُوهُ فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذِینَ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً عَمِینَ (٦٤)
٥٩- حقا که نوح را به سوی قومش فرستادیم و گفت: ای قوم من: خدای یکتا را که جز او خدایی ندارید بپرستید، که من از عذاب روزی بزرگ بر شما بیمناکم.
٦٠- بزرگان قوم او گفتند: ما تو را در ضلالتی آشکار می‌بینیم.
٦١- گفت: ای قوم، در من هیچ ضلالتی نبست بلکه پیغمبری از پروردگار عالمیانم.
٦٢- پیامهای پروردگارم را به شما می‌رسانم و شما را نصیحت می‌کنم و از خدا چیزها می‌دانم که شما نمی‌دانید.
٦٣- آیا تعجب می‌کنید از اینکه شما را از پروردگارتان پندی به وسیله مردی از شما آمده است؟ تا شما را انذار کند، تا متقی باشید و تا مورد رحمت واقع شوید.
٦٤- او را تکذیب کردند، سپس وی را با کسانی که در معیت او ایمان آورده بودند در کشتی نجات دادیم، و آنان را که آیه‌های ما را تکذیب کرده بودند غرق کردیم که آنها گروهی کوردل و بی‌بصیرت بودند.