تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤١ - شرحها

شرحها

در تعقیب بیان پیامهای الهی، در این آیات تذکراتی درباره آنها به اهل کتاب داده شده و مقداری از ضلالتهای آنها نقل و ردّ شده است. و روشن شده که آمدن رسول خدا حجت را بر آنها تمام نموده است و در حقیقت گوشه‌ای از پرونده اهل کتاب بررسی شده است.
١٥- یا أَهْلَ الْکِتابِ قَدْ جاءَکُمْ رَسُولُنا یُبَیِّنُ لَکُمْ کَثِیراً مِمَّا کُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکِتابِ آنچه مخفی می‌کردند عبارت بود از بشارات عهدین درباره رسول خدا چنان که فرموده یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ اعراف/ ١٥٧ و نیز بعضی از احکام که بنفعشان نبود مثل سنگسار کردن زناکاران که در آیه ٤١ خواهد آمد خلاصه با آیات تورات هر طور که می‌خواستند بازی می‌کردند وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ قَدْ جاءَکُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کِتابٌ مُبِینٌ ظاهرا عفو برای آن بود که اظهار آنها لزومی نداشت و گرنه می‌بایست آشکار کند، «مبین» به معنی آشکار و آشکار کردن است، ولی مناسب لفظ نور معنای دوم است، قرآن نور است که راههای حق و باطل را روشن می‌کند و انسانها را از ظلمات به سوی نور می‌برد.
١٦- یَهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ یَهْدِیهِمْ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ سبل سلام راههایی است که سلامت و سعادت دنیا و آخرت در آنهاست.
این که نور مفرد و ظلمات جمع ذکر شده برای آن است که راه حق یکی بیش نیست ولی راههای باطل متعدد و بی‌شمار است.