تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٤ - اشاره

[سوره الأعراف (٧): آیات ١٠ تا ١٨]

اشاره

وَ لَقَدْ مَکَّنَّاکُمْ فِی الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِیها مَعایِشَ قَلِیلاً ما تَشْکُرُونَ (١٠) وَ لَقَدْ خَلَقْناکُمْ ثُمَّ صَوَّرْناکُمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِیسَ لَمْ یَکُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ (١١) قالَ ما مَنَعَکَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُکَ قالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ (١٢) قالَ فَاهْبِطْ مِنْها فَما یَکُونُ لَکَ أَنْ تَتَکَبَّرَ فِیها فَاخْرُجْ إِنَّکَ مِنَ الصَّاغِرِینَ (١٣) قالَ أَنْظِرْنِی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ (١٤)
قالَ إِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ (١٥) قالَ فَبِما أَغْوَیْتَنِی لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِیمَ (١٦) ثُمَّ لَآتِیَنَّهُمْ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَیْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شاکِرِینَ (١٧) قالَ اخْرُجْ مِنْها مَذْؤُماً مَدْحُوراً لَمَنْ تَبِعَکَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْکُمْ أَجْمَعِینَ (١٨)
١٠- شما را در زمین تمکن دادیم و در آن برای شما وسائل زندگی قرار دادیم ولی بسیار کم سپاس می‌دارید.
١١- شما را بساختیم و سپس شکل دادیم (پرداختیم) و آن گاه به ملائکه گفتیم: آدم را سجده کنید، سجده کردند مگر ابلیس که از سجده کنندگان نبود.
١٢- گفت: چه چیز منعت کرد که وقتی فرمان دادم سجده نکردی؟ گفت: من از او بهترم مرا از آتش به خصوص آفریده‌ای و او را از گل بی‌اهمیتی.
١٣- گفت از آن (منزلت) فرو شو که در آن تکبر کردن حق تو نیست، بیرون شو که تو از