تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٤ - شرحها

شرحها

بعد از بیان بدعتهای مشرکان در زمینه تحریم بعضی از حیوانات در این آیات اولا محرمات خدایی ذکر شده که حرام اینهاست نه بدعتهای شما، ثانیا آنچه بر بنی اسرائیل حرام شده نمی‌شود دستاویز مشرکان باشد زیرا آن برای یهود کیفری بود در مقابل ظلمشان و گرنه آنها در اصل حلالند، ثالثا مشرکان خواهند گفت: آنچه ما حرام کرده‌ایم و یا شرک می‌آوریم همه خواست خدا و و مطابق اراده اوست و گرنه از اینکار جلوگیری می‌کرد. ولی این گفته از روی بیدانشی است و از روی گمان گفته می‌شود اگر علمی یا گواهی دارید بیاورید، رابعا به رسول خدا فرمان می‌دهد که به این افسانه‌ها اهمیت ندهد.
١٤٥- قُلْ لا أَجِدُ فِی ما أُوحِیَ إِلَیَّ مُحَرَّماً عَلی طاعِمٍ یَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ یَکُونَ مَیْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِیرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ.
در سوره بقره آیه ١٧٣ درباره این محرمات به تفصیل سخن گفته‌ایم به آنجا رجوع شود و در آیه سوم از سوره مائده نیز گذشت فَإِنَّهُ رِجْسٌ شاید به لحم خنزیر و شاید به همه راجع باشد، آنچه نام بتان بر آن یاد می‌شود در رابطه با بت پرستی فسق و خروج از طاعت خداست.
ناگفته نماند محرمات بسیاری از قبیل خزندگان، حشرات و مانند آنها یا داخل در میته‌اند و یا آیه ناظر به آنها نیست.
فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّکَ غَفُورٌ رَحِیمٌ.
استثناء است از محرمات فوق، در سوره بقره مشروحا گفته شد، اضطرار از جمله موضوعاتی است که احکام را عوض می‌کند، این یک قاعده کلی است.