تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٦١ - شرحها

شرحها

در این آیات چند مطلب یاد شده است اول: خدا در روز قیامت از پیامبران می‌پرسد مردم از شما چه مقدار قبول کردند. دوم: معجزات عیسی علیه السّلام. سوم:
سؤال طعام آسمانی از عیسی بوسیله حواریون که همه از مصادیق عهد اللَّه در اول سوره هستند.
١٠٩- یَوْمَ یَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَیَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ.
این آیه مطلب مستقلی است، به نظرم مقدمه آیات بعدی باشد، بنا بر آیه دیگری خدا روز قیامت نظیر این سؤال را از مردم خواهد کرد وَ یَوْمَ یُنادِیهِمْ فَیَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِینَ قصص/ ٦٥.
مراد از لا عِلْمَ لَنا ظاهرا نفی علم کلّی و حقیقی است و گرنه پیامبران تا حدی به اندازه اجابت مردم علم داشتند و در روز قیامت به اعمال مردم شهادت خواهند داد ولی از اندازه حقیقی اطاعت آنان که در زمان آنها بودند و آنان که بعدا به وجود آمده و دعوت آنها را قبول کردند اطلاع نخواهند داشت، لفظ عَلَّامُ الْغُیُوبِ نیز شاهد این احتمال است که نهان را خدا می‌داند پیامبران فقط عیان را می‌دانند آنهم به مقداری که مقدور است.
به نظرم این دو سؤال از مردم و انبیاء برای مجاب کردن گناهکاران است ١١٠- إِذْ قالَ اللَّهُ یا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ اذْکُرْ نِعْمَتِی عَلَیْکَ وَ عَلی والِدَتِکَ إِذْ أَیَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَ کَهْلًا.