تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٥٠ - شرحها

از پیامبر سؤال نکنند و گرنه قرآن جواب می‌دهد و تکالیف دشوار می‌شود و ای بسا سبب انکار و کفر شود مجمع البیان و صافی و غیره نقل شده: روزی رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله در خطبه خود فرمود: خدا حج را بر شما واجب فرموده است، مردی به نام عکاشة بن محصن بقولی سراقة بن مالک برخاست و گفت: یا رسول اللَّه آیا در هر سال حضرت به حرف او اعتنا نکرد او حرف خود را دو یا سه بار تکرار کرد حضرت فرمود: دلم بر شما می‌سوزد چه ایمنت کرده که به گویم: آری؟ و اللَّه اگر بگویم آری واجب می‌شود و اگر واجب شود نتوانید و اگر ترک کنید کافر می‌شوید مرا رها کنید تا شما را رها کرده‌ام آنها که پیش از شما هلاک شدند فقط برای آن بود که بیشتر سؤال کردند و با پیامبرانشان مخالفت نمودند.
دوم از جمله بدعتهای مشرکان آن بود که بعضی از حیوانات را روی عللی که گفته شده تحریم می‌کردند آیه جواب می‌دهد که اینها ربطی به خدا ندارند کفار بی‌جهت آنها را به خدا نسبت می‌دهند، سوم: نمی‌شود در بدعتها از پدران و بزرگان تقلید نمود، عقیده اگر از روی تفکر صحیح باشد محترم است نه از روی تقلید کور کورانه.
چهارم: مؤمن باید مواظب خود باشد اگر او مواظب خود باشد گمراه شدن دیگران باو ضرری نمی‌زند.
١٠١- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ ظهور إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ آن است که این اشیاء از چیزهایی غیر از احکام است و آشکار شدن آنها شخص را غمگین و ناراحت می‌کند نظیر اینکه او حلال زاده است یا نه، پدرش اهل آتش است یا نه، او در فلان وقت خواهد مرد؟
چنان که در بعضی از روایات نقل شده است ولی جمله: وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حِینَ یُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَکُمْ روشن می‌کند اشیاء مسئول، احکام است و در صورت سؤال لازم بود