فرسان الهيجاء - المحلاتي، الشيخ ذبيح الله - الصفحة ٤٤١ - سلالة النبوّة عليّ الأكبر عليهالسلام

مللت الحياة فيا حبّذا

هلاكي سريعاً مع الهالكين

وقد فقدت مقلتاي الضياء

وجار عليّ زمان مشين

ونادت إلهي أعد أكبري

سليماً من القتل في العاندين

ايا فرقه فارق از ننگ ونام

نهاديد بر کفر اسلام نام

روا نيست اى قوم بيرون زدين

مسلمانى وکفر محض اين چنين

شما شرک يزدان وکين رسول

نموديد در عالم ذر قبول

نه ما آخر اولاد پيغمبريم

برازنده خلقت داوريم

کسى کو بود عرش را زيب وزين

حسين است واولاد پاک حسين

يزيد ستمگر زآل زناست

خلافت زنازاده را کى رواست

خلافت بود حقّ شأن حسين

ايا ظالمان دودمان حسين

براى زنازاده اى شد بباد

که لعنت بر آن اصل ناپاک باد

منم آنکه جدّم رسول خداست

که سرخيل وسر حلقه انبياست

منم آنکه آن درّينه عمرانيم

بروز وغا حيدر ثانيم

مرا بر ميان دوالفار على است

مرا افتخار از نبى ووليست

زشير خدا شاه بدر حنين

شجاعت بود ارث بابم حسين

شجاعت به من از پدر منتهى است

بشيران در افتادن از ابلهيست

چه گيرم بکف رمح خوارا شکاف

سپهر زمين سينه درزد در زقاف

نمى لافم اى ابن سعد لعين

گر انکار دارى بيا وببين

چه شمشير کين بر کشم از نقاب

شود زهر شير در بيشه آب

منم آنکه بر سروران سرورم

شبيه پيغمبر على اکبرم