ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٠ - سوره صافات ٣٧

هنگامى كه هر دو تسليم فرمان الهى شدند و ابراهيم پيشانى او را بر خاك نهاد، (١٠٣)

او را ندا داديم كه: «اى ابراهيم! (١٠٤)

آن رويا را تحقق بخشيدى و آماده قربانى فرزند شدى).» ما اين گونه، نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. (١٠٥)

به يقين اين همان امتحان آشكار است. (١٠٦)

ما قربانى عظيمى را فداى او كرديم، (١٠٧)

و نام نيك او را در امتهاى بعد باقى نهاديم. (١٠٨)

سلام بر ابراهيم! (١٠٩)

اين‌گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. (١١٠)

چرا كه او از بندگان با ايمان ما بود. (١١١)

ما او را به اسحاق- پيامبرى از شايستگان- بشارت داديم. (١١٢)

ما به او و اسحاق بركت داديم؛ و از دودمان آن دو، افرادى بودند نيكوكار ولى افرادى آشكارا به خود ستم كردند. (١١٣)

ما به موسى و هارون نعمت بخشيديم. (١١٤)

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم. (١١٥)

و آنها را يارى كرديم تا بر دشمنان خود پيروز شدند. (١١٦)

ما به آن دو، كتاب روشنى بخشى داديم، (١١٧)

و آن دو را به راه راست هدايت نموديم. (١١٨)

و نام نيكشان را در اقوام بعد باقى گذارديم. (١١٩)

سلام بر موسى و هارون! (١٢٠)

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. (١٢١)

آن دو از بندگان مؤمن ما بودند. (١٢٢)

و همچنين الياس از پيامبران ما بود. (١٢٣)

به خاطر بياور هنگامى را كه به قومش گفت: «آيا تقوا پيشه نمى‌كنيد؟! (١٢٤)

آيا بت «بعل» را مى‌خوانيد و بهترين آفريدگار را رها مى‌سازيد؟! (١٢٥)

خدايى كه پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست!» (١٢٦)