ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - سوره النساء ٤
و هنگامى كه در ميان آنها باشى، و در كنار ميدان جنگ براى آنها نماز را برپا كنى، بايد دستهاى از آنها با تو به نماز برخيزند، و سلاحهايشان را با خود برگيرند؛ و هنگامى كه سجده كردند و نماز را به پايان رساندند)، بايد در پشت سر شما قرار گيرند و به ميدان بازگردند و آن دسته ديگركه نماز نخواندهاند و مشغول پيكار بودهاند)، بيايند و با تو نماز بخوانند؛ آنها بايد وسايل دفاعى و سلاحهايشان را در حال نماز با خود برگيرند؛ زيرا كافران آرزو دارند كه شما از سلاحها و وسايل خود غافل شويد تا يكباره به شما هجوم آورند. و اگر از باران ناراحتيد، و يا بيمار و مجروح هستيد، گناهى بر شما نيست كه سلاحهاى خود را بر زمين بگذاريد؛ ولى وسايل دفاعى مانند زره و خُود را برگيريد. خداوند، عذاب خواركنندهاى براى كافران فراهم ساخته است. (١٠٢)
و هنگامى كه نماز را به پايان رسانديد، خدا را ياد كنيد؛ ايستاده، و نشسته، و در حالى كه به پهلو خوابيدهايد. و هرگاه آرامش يافتيد و حالت ترس زايل گشت)، نماز را بطور معمول بر پا داريد، زيرا نماز، براى مؤمنان وظيفهاى است ثابت و داراى اوقات معين. (١٠٣)
و در تعقيب دشمن، هيچ گاه سست نشويد؛ زيرا اگر شما درد و رنج مىبينيد، آنها نيز همانند شما درد و رنج مىبينند؛ در حالى كه شما اميدى از خدا براى پاداش داريد كه آنها ندارند؛ و خداوند، دانا و حكيم است. (١٠٤)
ما اين كتاب را بحق بر تو نازل كرديم؛ تا به آنچه خداوند به تو آموخته، در ميان مردم قضاوت كنى؛ و از كسانى مباش كه از خائنان حمايت نمايى. (١٠٥)